Isang Tula para sa aking Pilipinas...

Ngayon lang ulit ako nabuhayan sa pagsulat dito. Para sa mga tunay na Pilipino, maligayang 111th taon ng ating kalayaan! MABUHAY ANG MGA PILIPINO! MABUHAY ANG PILIPINAS! Sa araw na ito, isang tula ang aking handog para sa aking bayan. Nawa'y maibigan ninyo at kung ano man ang inyong maisip, maging malaya sa pagbibigay kumento. Maraming salamat at mabuhay kayong lahat!

i

i

Maligayang Kaarawan, Lupang Sinilangan
Alfonso Orioste, Jr. (Copyrighted 2009)

Tayo ba ay tunay nang malaya?
Baka mga trapo… Sila pa rin ang malaya
Tayo ba ay tunay nang malaya?
Mga bata’t matatanda sa kalye, walang umaalala

Ngunit…

Ano pa man ang sabihin nila,
Hirap at pagod ay ‘di nakakataranta
‘Pagkat sa mata ni Juan laging may pag-asa
Idadaan na lang sa hagikgik at pagtawa

Galing nating Pinoy ‘di pa rin maikakaila
Lahat ng makabago sa atin noo’y nagmula
Unibersidad, banko at nakakaaliw na mga pista
Hanggang sa pagpapaalis ng mga lahing banyaga

Ating ipagmalaki, dugo’t pawis ng ating mga bayani
Magmula kay Rizal, Luna, Bonifacio’t Mabini
Ating pamarisan, pag-iisip nilang nakakabighani
Kabataan din sila noong sila’y nagwagi

Tayong lahat ay may angking galing at talino
Sa ating bayan nawa’y makapagbigay serbisyo
Ipagmalaki ang potensyal ng mga Pilipino
Titingalain din tayo ng buong mundo

Oo, malaya, tayo nga ay malaya na
Sinisikap maging malaya sa banyaga at higit na sa pulitika
Noo ay itaas kasabay ng bandila
Ating kalayaan ay huwag nang mabaliwala

Mahal na mahal ko ang aking bayan
Lalung-lalo na ang mga kabataan
Hinding-hindi ka namin tatalikuran,

Maligayang Kaarawan, Lupang Sinilangan.